De beste van de wereld

Afgelopen weekend was het dan eindelijk zover, het Wereld Kampioenschap veldrijden stond op het programma. Na afgelopen weken goede uitslagen gereden te hebben in de wereldbeker in Fiuggi en de wereldbeker in Hoogerheide, ging ik met vertrouwen naar Luxemburg voor het WK. Donderdags ben ik samen met de selectie aangekomen in Luxemburg en heb ik die dag zelf het parcours ook nog verkend. Het was een erg leuke ronde met veel steile korte klimmetjes, maar ook steile afdalingen. Ook waren er een paar technische schuine afdalingen die nog best lastig waren. Ook vrijdags en zaterdags had ik het parcours verkend, maar elke dag veranderde de ronde. Na zaterdag ochtend de ronde verkend te hebben, vond ik de ronde best heel lastig geworden. Want het was de nacht van vrijdag op zaterdag gaan regenen, maar het vroor ook nog een beetje dus de boven laag was super glad geworden. Met het inrijden zaterdagochtend ben ik nog een keer super hard onderuit gegaan, waardoor ik erg last had van mijn rug en van mijn knieën. Ik hoopte zelf stiekem nog wel dat de bovenlaag wat minder glad werd en dat het iets ging dooien. Ik was er zeker klaar voor en om 13.00 was de start van mijn eerste WK veldrijden. Ik stond op de tweede rij en ik had een goede start en kon eigenlijk al vrij snel naar de eerste plek toe rijden. Al snel merkte ik dat ik een gaatje had , dus ik probeerde al gelijk weg te rijden bij de andere meiden. Dat hield ik een ronde vol en toen maakte ik zelf een foutje waardoor ik ten val kwam en Ellen en Evie aansloten. Niet veel later kwam Ellen mij voorbij en reed gelijk een stukje bij mij en Evie weg. Ik kon het gat gelukkig al wel vrij snel weer dicht rijden. Alleen niet veel later probeerde ook Evie bij ons weg te rijden. Dit duurde wel even voordat ik weer aangesloten was. Maar toen ik en Ellen weer bij Evie waren reden we ook vrij snel bij der weg. Net voordat we de laatste ronde in gingen reed Ellen bij mij weg en zat ik ongeveer op een gaatje van 4 sec. Ik moest nu gewoon door blijven rijden en dan kon ik dat gat nog wel dicht rijden. Toen dat lukte ben ik gelijk langs Ellen heen gegaan en probeerde ik direct bij der weg te rijden, maar dat lukte niet en op de brug kwam ze mij weer voorbij. Maar in de eerste steile afdaling nam ze elke keer de bocht super ruim en ik nam die bocht veel beter, waardoor ik haar in haalde binnen door. Ik had eerst helemaal niet in de gaten dat ik een gaatje had. Maar toen mensen riepen dat ik weg gereden was, ben ik zo hard mogelijk gaan fietsen om die voorsprong maar vast te houden. Op een paar stukken kon ik zien hoe groot mijn voorsprong was. En ik moest nog een paar lastige afdalingen naar beneden, waar ik niet meer te veel risico nam om maar veilig beneden te komen. Toen ik de laatste schuine afdaling naar beneden reed, wist ik het. Ik ben de nieuwe wereldkampioen veldrijden. Wat super gaaf en waar ik ook echt super blij mee ben, kan het nog steeds niet geloven maar ga er zeker van genieten! Ik wil ook graag iedereen nog bedanken voor alle leuke berichtjes die ik nog steeds niet allemaal gelezen heb.

 

 

image-6863124

Annemarie Worst © 2014 Frontier Theme